Team Iris

Tilburg Ten Miles: 10km hardlopen mét en voor NAH

Nog te gaan tot TTM!!!

van totaal € 10.000 (62%)

15 oktober 2013. ’s Avonds na een vergadering rijd ik naar huis. Dichte mist. Ik voel me raar, duizelig. Ik heb mezelf al op mijn wang geslagen, blijf er nou eens bij! Ik kan me maar niet concentreren, lijk telkens weg te zakken, maar ik haal het. Als ik uit de auto stap, val ik bijna om. Ik kruip de trap op en ga met mijn kleren nog aan in bed liggen. Paniek, wat is er aan de hand? Ik word ziek. Steeds zieker. Zie alles dubbel. Ik ben 6 maanden zwanger van ons tweede kindje.

Ik blijk een hersenvliesontsteking te hebben. Het is een virus. Geen behandeling mogelijk. Alleen pijnstillers. Ik slaap zoveel mogelijk en lig wakker met mijn ogen dicht. Alle prikkels zijn teveel. Mijn hoofd doet zo’n pijn.

Uiteindelijk wint mijn lijf het van het virus. Maar ik herstel niet. Ik blijf moe, lig het grootste deel van de dag op bed. Raak van alles overprikkeld en heb heel veel hoofdpijn.

De diagnose: hersenletsel.

De boodschap: “deal with it”.

Dit kan niet waar zijn.

Onze zoon wordt gezond geboren. Wat een geluk! Maar ons leven staat op zijn kop. Een gezin met een peuter en een baby en ik ben uitgeschakeld. Niets is meer vanzelfsprekend. Buiten wandelen? Lekker rustig zou je zeggen, maar ik moet een zonnebril op tegen het daglicht. Verkeersgeluiden komen keihard binnen. Vogels fluiten veel te hard en ook nog door elkaar, het is gekmakend. Ik raak van alles overprikkeld, hoofdpijn, terug naar bed.

Check de video hierboven van Giel Beelen waarin hij wordt overprikkeld, mooi experiment!

Ik ben nu 6 jaar verder. Een lange tocht langs artsen, revalidatie, het alternatieve circuit. Hulp in huis, alles geprobeerd. Het gaat steeds een beetje beter. Thuis gaat het inmiddels best goed. Ik draai mee in ons gezinsleven. Ik werk een paar uur per week en ik sport weer. Dat kan, als ik maar genoeg rust neem. En zo af en toe ga ik heerlijk over de schreef en geniet ik vol van het leven. Dankbaar dat ik dat nu kan!

10 jaar geleden liep ik de 10 km bij de Tilburg Ten Miles. Gezond, fit, 10 jaar jonger. 1 september 2019 wil ik dat opnieuw doen. Een grote uitdaging. Met deze actie wil ik aandacht vragen voor NAH (Niet-Aangeboren Hersenletsel). Ik wil laten zien dat het beter kan gaan. En zo hopelijk anderen met NAH wat hoop geven.

Maar mijn grootste wens is dat er effectieve behandelmethoden worden gevonden voor NAH. Zodat de boodschap niet langer is: “deal with it”. En daarom loop ik voor De Hersenstichting.

Ik heb ervaren hoe het is als je leven van de een op de andere dag anders is. En hoe belangrijk je hersenen zijn! En het erge is, het kan iedereen overkomen. Ook jou.

Dus doe mee! Doneer voor De Hersenstichting. En help mij mentaal de finishstreep over straks.

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.

Bekijk alle donateurs
€ 100 22-08-2019 | 11:16 top initiatief! succes met lopen allemaal.
€ 50 22-08-2019 | 10:18
€ 100 22-08-2019 | 09:46 Er is nog veel werk aan de winkel. "Niks aan de hand", "Je hebt een beetje hoofdpijn" "Je moet gewoon het zaalvoetballen weer oppakken", "Je hebt duidelijk moeite met bejegening", "Het ligt aan je werkwijze", "Het is psychisch", "Nee ik zie geen reden voor verder onderzoek", "Ik heb echt in mijn hele carriëre nog nooit iemand gezien met al deze klachten"., "Je moet er gewoon mee leren leven"... zomaar een verzameling uitspraken die ik als reactie kreeg toen ik sinds 2014 hulp zocht en niet wist wat er aan de hand was, maar zeker wist dat er lichamelijk iets niet klopte. Er was maar heel weinig bereidheid om het eens goed te onderzoeken. Het bleek postcommotioneel syndroom; de gevolgen van 2 verwaarloosde hersenschuddingen. En zelfs nu de oorzaak bekend is en duidelijk welke behandeling ik moet krijgen, loop ik weer tegen de bereidheid van de zorgverzekeraar aan terwijl revalidatie nota bene uit het basispakket komt. Dus zoals gezegd: er is werk aan de winkel! Dat jij Iris na al die jaren weer kunt hardlopen wil zeggen dat je een lange weg van hard werken en vallen en opstaan achter de rug hebt. Wat een inspiratie voor anderen ben je. Alleen al mee gaan doen verdient een lintje. En elke meter die je loopt is een kroon op je werk. Het zit hem niet in de finish. Geniet met volle teugen!
€ 20 21-08-2019 | 21:31 Voor onderzoek naar een effectieve behandeling van NAH
€ 10 21-08-2019 | 20:24
Bekijk alle

Het leven na een weekendje Lowlands...

22-08-2019 | 12:36 Laat ik vooropstellen: het was Waanzinnig! Wat heb ik genoten, gedanst, plezier gemaakt en wat ben ik dankbaar geweest. De vele prikkels daar, non-stop, maakten dat ik me hyper voelde. Ik was onwijs moe, maar ik heb er (bewust natuurlijk) niet aan toegegeven. Door de overprikkeldheid sliep ik maar kort en was dan weer klaarwakker. Maar ik kon daarna wel weer door. Ik zal toegeven, best lekker zo'n hyperstatus. 😊 Bij thuiskomst heb ik me nog een tijdje zo gevoeld. Kraamde wartaal uit aan de telefoon met een vriendin. Ik kon de extra informatie gewoon nog niet verwerken. Ben ook nog even gaan hardlopen, 6,7km. Vertrouwen tanken dat het er nog inzit 👊. Wel heb ik meteen veel op bed gelegen. In de middag en 's avonds telkens heel vroeg. Even dacht ik dat ik er zo doorheen zou fietsen, maar sinds gisteren weet ik wel beter: knallende koppijn. Het soort hoofdpijn dat door de pijnstillers heenkomt. Het soort waar ik de dag erna gewoon weer mee opsta. Tsja, het was te verwachten. Maar als ik me zo voel.... dan word ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt en dat maakt me verdrietig. Maar......hoe fijn is het dan als er berichten binnenkomen van nieuwe donaties van lieve mensen!! En niet zomaar donaties, we zijn over de € 6.000 heen! Het sterkt zo in de gedachte dat we iets goeds aan het doen zijn. Ik ben er echt heel erg dankbaar voor. 😘 Life goes on, ook met hoofdpijn. Dit weekend weer een stukje hardlopen 💪. Blijf ons steunen lieve mensen, ik houd jullie op de hoogte! Liefs Iris
Lees meer